بانو خبر | اولین مرجع تخصصی اخبار بانوان خوزستان

زمان انتشار مطلب : ۱۳۹۶/۰۳/۲۳ - ۱۲:۴۱ چاپ مطلب ارسال به دوستان
یادداشت

اما و اگرهای عدم توانمندسازی کودکان کار

اگر قائل به حمایت از کودکان کار هستیم باید برای دستگاههای متولی خدمات رسانی و رفاهی به این کودکان برنامه ای اصولی و استاندارد داشته باشیم و ناظر اصلی این حمایت ها ( بهزیستی ) را از وضعیت عدم کار امدی این سازمان در خصوص واگذاری طرح های حمایتی به مراکز سنتی آگاه کنیم و در نهایت بکوشیم شهروندانی مطالبه گر در خصوص ضعف شدید شهرداری ها در ایجاد خدمات رفاهی به کودکان باشیم .

 

 

 

به گزارش بانوپرس : منع کار کودک واژه ای سلبی ست ، کودکان کار را نه به اختیار که به جبر انتخاب میکنند .

اکثر کودکان درک درستی از فعالیتی که انجام میدهند ندارند و تنها بر اساس آنچه به آنها تحمیل شده روزانه و گاها شبانه فعالیت میکنند ، اگر از این بچه ها سوال شود که چه فعالیتی را مهمتر یا با ارزش تر از کار میدانند ، جوابشان کوتاه و منفی است .

کودک کار دنیایی بهتر را در کار کردن بیشتر جستجو میکند و بیشتر کار کردن درهای بهتری و سعادت را بر روی او میبندد، سیکل معیوبی که قصه زندگی کودکان کار بر پایه ان میچرخد .

اما کودک کار چگونه وارد دنیایی میشوند که معکوس میچرخد ؟

فقدان سرپرست متعهد- فقر سرپرست خانواده_معلولیت سرپرست خانواده_ عدم آگاهی سرپرست خانواده از کودکی فرزند -عمده ترین دلایل کار کردن در دوران بچگی محسوب میشود ، شاید بتوان اصلی ترین دلیل کار کودکان را فقر خانواده محسوب کرد اما دلیل اصلی و عمده ادامه کار کودک را در شرایطی که دستگاههای رفاهی به کمک کودکان میً آیند عدم آگاهی سرپرست کودک از دوران بچگی و شرایط رشد طبیعی او دانست

دستگاههای رفاهی هم در شرایطی به کمک کودک میایند که خود با معظلات ساختاری و عدم توانمندی نظارتی مواجه هستند و در غریب به اتفاق قوانین وضع شده کشوری , ضعیف و بی توان عمل میکنند ، بعبارتی عدم آگاهی ناظرین حمایتی در برخورد با کار کودک اینبار هم سیکل معیوب عدم رسیدگی درست به کودک پیش می اید و شرایط کودک کار بهتر که نه بعضا آسیب زده تر هم میشود .

دستگاههای رفاهی با نگاه دست دوم به کودک (کودک را نیازمند محسوب کردن) _ واگذاری مراکز توانمندی کودک به بخش خصوصی ضعیف( خیریه هایی که سنتی اداره میشوند ) و عدم نظارت کارشناسانه بر وضعیت کودکان باعث تولید سیکل معیوب تری میشوند ، در واقع کودکان کار برای جدا شدن از شرایط محیطی بد ! به شرایط محیطی آسیب زا دچار میشوند

در مجموع باید گفت : کودکی دوران حساس و سرنوشت ساز برای انسان است ، دورانی که بر اساس نظر روانشناسان ساخته میشود و تحت تاثیر محیط و عوامل محیطی این ساختن صورت میگیرد لذا باید بپذیریم در خصوص کودکان کار ( کار کردن در شرایط اسیب زا و مخرب) شرایط به حدی بغرنج و طاقت فرسا میشود که گذر از این دوران با بحران های شدیدی روبرو خواهد بود .

و اما اگر قائل به حمایت از کودکان کار هستیم باید برای دستگاههای متولی خدمات رسانی و رفاهی به این کودکان برنامه ای اصولی و استاندارد داشته باشیم و ناظر اصلی این حمایت ها ( بهزیستی ) را از وضعیت عدم کار امدی این سازمان در خصوص واگذاری طرح های حمایتی به مراکز سنتی آگاه کنیم و در نهایت بکوشیم شهروندانی مطالبه گر در خصوص ضعف شدید شهرداری ها در ایجاد خدمات رفاهی به کودکان باشیم .

 

به قلم پونه پیل رام فعال حوزه زنان و کودکان